W ostatnim tygodniu miałem przyjemność przebywania w stolicy Serbii i odbycia stażu w jednej z najlepszych akademii piłkarskich na świecie, czyli w Partizanie Belgrad. Staż odbyłem w ramach kursu UEFA Elite, na którym uczestniczę. Chciałbym się z wami podzielić moimi kilkoma spostrzeżeniami, jak rzeczywiście wygląda szkolenie młodych piłkarzy na Bałkanach.

Zaczynając od samego początku jasno trzeba stwierdzić, że Belgrad to zdecydowanie inny świat niż chociażby Warszawa, Poznań czy jakiekolwiek inne miasta współczesnej Polski. Chodząc po mieście, można odnieść wrażenie, że cofnęliśmy się w czasie i trafiliśmy do lat 90-tych. Wszechobecne blokowiska z wielkiej płyty, nieład na ulicach oraz mocno rozwarstwione społeczeństwo, gdzie klasa średnia stanowi jedynie ułamek, to widok dzisiejszej Serbii.  Dzieciaki grające niemalże bez przerwy na ulicy, między blokami, na nierównych podwórkach to również dosyć częsty obrazek , który można zauważyć gołym okiem. Wychodząc na te podwórka, marzą oni tylko, aby móc pewnego dnia trafić do innego świata jakim jest bez wątpienia Partizan Belgrad.

Partizan to największy klub w całej Serbii oraz jeden z największych na całych Bałkanach. 27- krotny mistrz kraju (11x Jugosławii, 8x Serbii i Czarnogóry oraz 8x Serbii) oraz 14- krotny zdobywca pucharu kraju (5x Jugosławii, 4x Serbii i Czarnogóry, 5x Serbii) ,jak również finalista pucharu mistrzów krajowych z 1966r. Klub posiadający całkowity Monopol. Liczba wychowanków zdaje się nie mieć końca. (Zawodnicy, którzy wychowali się w klubie oraz kluby pozyskujące, jak również kwota odstępnego) :  Milan Smiljanić (Espanyol Barcelona – 2mln€), Ivan Radovanović (Atalanta 2,30mln€), Nikola Gulan (AC Fiorentina 3mln€), Stefan Jovetić (AC Fiorentina 8mln€), Adem Ljajić (AC Fiorentina 5mln€) , Stefan Savić (Manchester City 6mln€), Matija Nastasić (AC Fiorentina 2mln€), Lazar Marković (Benfika 10mln€), Aleksandar Mitrović (Anderlecht 5mln€), Zoran Tosić (Manchester Utd 7mln€), Milos Jojić (Borussia Dortmund 2,20 mln€), Ivan Obradović (Real Zaragoza 4,50mln€) Ljubomir Fejsa (Olympiakos 3mln€). Co warte uwagi, wszyscy Ci zawodnicy zostali sprzedani w wieku poniżej 20lat, lub zaraz po jego ukończeniu. Nic dziwnego, że każdy młody Serb grający w piłkę, marzy aby trafić do takiego giganta jakim są Grobari.

Młody chłopak przechodzący do drużyny ze stolicy Serbii, ma wszystko o czym może marzyć. Akademia posiada świetną infrastrukturę : 6 boisk naturalnych oraz 2 sztuczne, co w sumie daje 8 placów do gry. Wszystkie oczywiście oświetlone, dodatkowo boiska do siatkonogi. W naprawdę dużym budynku klubowym znajduje się spore zaplecze w postaci szatni, siłowni, sauny, pokoju medycznego, jak również niezliczonej ilości biur dla pracowników. Na obiekcie ma niedługo zostać wybudowany hotel dla piłkarzy, jak również i szkoła, aby mieć wszystkich piłkarzy do dyspozycji w jednym miejscu. Akademia posiada roczny budżet  w postaci 1mln € i widać, że inwestują go maksymalnie w ‘’zwiększenie szansy’’ do rozwoju swoich podopiecznych. Młodzi zawodnicy podpisujący kontrakt z akademią, mają naprawdę dogodne warunki do stania się najlepszymi. Są oni zwolnieni ze wszelkich dodatkowych opłat i skupiają się jedynie na treningach. Nic dziwnego, że wszyscy marzą o tym, aby się tam dostać. A gdy tylko to nastąpi, walczą o swoje miejsce w kadrze za wszelką cenę, a chętnych oczywiście nie brakuje.  Selekcja jest ogromna. Kadra może się zmieniać o 180 stopni w porównaniu do tej z poprzedniego sezonu. Nie ma żadnych sentymentów. Celem jest wychowanie NAJLEPSZYCH, a selekcja nigdy się nie kończy. Patrząc na liczbę zawodników jakich wypuścił Partizan oraz na ranking FIFA, świetnie im się to udaje. Według światowej federacji piłkarskiej na pierwszym miejscu znajduje się akademia Ajaxu, która posiada 72 wychowanków w najwyższych ligach europejskich, a na drugim miejscu uplasował się właśnie Partizan z liczbą 61 zawodników w najwyższych europejskich ligach !!!

Cel jest prosty i jasno sprecyzowany, wychowanie zawodnika na światowym poziomie. W wieku 16 lat mają oni być już gotowi na zagraniczny transfer, a między 16 a 20 rokiem życia, zawodnik ma być sprzedany za kilka milionów euro.  Klub nie ma zbyt wielkiej ilości sponsorów, a największym źródłem dochodów są sprzedawani zawodnicy, dlatego też tak wielką wagę przykładają do rozwoju młodych talentów.

Partizan, jako sam w sobie nie posiada drużyn poniżej 12 roku życia. Prawdziwa drużyna, która należy do nich, zaczyna się dopiero po ukończeniu 12 lat. Młodsze dzieci oczywiście trenują w akademii ze stolicy, lecz nie grają oni żadnych oficjalnych meczów. Występują oni jedynie w turniejach, krajowych i zagranicznych. Jednak na co dzień, grają jedynie w swoich ‘’własnych’’ zespołach. Treningi w zależności od kategorii wiekowej, odbywają się po kilka razy w tygodniu i już na tym etapie, zaczyna się selekcja. Zawodnicy, którzy nie rokują na przyszłość, nie trenują zbyt długo w klubie, na ich miejsce czeka długa kolejka następnych małych piłkarzy. Wszyscy zawodnicy poniżej 12 roku życia, jak wspomniałem nie są zawodnikami Grobari, oni dopiero robią wszystko aby nimi zostać. Rodzice na samym początku są już uświadamiani jak wygląda sprawa. Każdy wie o co walczy i jakie są zasady.

Klub posiada obszerny sztab szkoleniowy, który składa się z trenerów, fizjoterapeutów, analityków jak również specjalistów od przygotowania motorycznego. Trenerzy w swojej pracy mają bardzo duże pole do manewru. Wiele elementów jest odgórnie narzuconych, jednak manager całego klubu, zawsze rozmawia z trenerami i ustalają wiele indywidualnych aspektów, dotyczących każdej drużyny. Klub dostosowuje się do zmieniających warunków i sytuacji. Trenerzy nie są ‘’specjalistami’’ od roczników, a raczej dobierani do danych kategorii wiekowych, na podstawie obserwacji ze strony zarządu akademii. Zdarzają się przypadki, gdzie jeden trener odpowiada tylko za U8 a inny przechodzi z daną drużyną nawet przez 6 lat bez przerwy. Wszystko dzieje się na zasadzie dostosowywania się do otoczenia. Cały klub podchodzi zresztą bardzo spokojnie do wszystkiego. Nie ma presji, wszyscy rozumieją, że praca z materiałem ludzkim, wymaga podchodzenia w sposób specyficzny i mocno zróżnicowany i tak to właśnie wygląda. Wyniki są również całkowicie odstawiane na bok, jak już wspomniałem, celem jest wychowanie zawodników, gotowych do gry na profesjonalnym poziomie. A czy w lidze będą na 1,2,3 czy 4 miejscu, nie ma to całkowicie znaczenia. ( Prawda jest też taka, że przy tak dobrej personalnie kadrze, nawet nie koncentrując się na wynikach, są one czymś naturalnym mimo wszystko )

Akademia wychodzi z założenia, że większość zawodników u nich i tak grać nie będzie. Sam manager klubu stwierdził, że ‘’ gdyby u nas grali, to znaczy że robimy coś źle’’  Ich celem jest przygotowanie kreatywnego zawodnika, który poradzi sobie w najlepszych ligach świata. Tak więc największy nacisk kładziony jest na rozwijanie techniki oraz inteligencji piłkarskiej. Zawodnicy mają być mobilni, kreatywni i skuteczni. Klub opiera cały swój plan na takich elementach jak :

  • Prowadzenie piłki
  • Drybling
  • Podania i przyjęcia
  • Uderzenia
  • Małe gry

To wszystko w zależności od wieku jest progresowane

  1. U10 – Skupienie się nad jakością wykonania
  2. U12 – Jakość połączona z dynamiką wykonywania danych elementów
  3. U14 – Wykonanie powyższych elementów w małych grupach
  4. U16 – Wykonanie powyższych elementów w rywalizacji

Aspekt taktyczny również występuje, jest on jednak mocno ograniczony. Opiera się on głównie na zdominowaniu rywala. Jak to mówią w klubie ‘’DNA Partizana’’ polega na tym, aby zdominować przeciwników. Ich zdaniem łatwo jest wychować obrońców i można to zrobić zawsze i z niemal każdym zawodnikiem, trudniej jest wyszkolić kreatywnego napastnika, który może odmienić oblicze meczu w pojedynkę. Dlatego też podstawą taktyki jest gra w ofensywie, a  fundamentem całego systemu szkolenia, indywidualny rozwój zawodnika. Według filozofii klubu ofensywni zawodnicy Grobari są sprzedawani z dużym zyskiem, a natomiast defensorzy bardzo często zostają w klubie i grają w drużynie seniorskiej, dalej podtrzymując tradycje oraz styl bałkańskiego giganta.

Podsumowując, sytuacja ekonomiczna w Serbii jest nie do po zazdroszczenia, dla wielu ludzi sport to jedyna szansa na lepsze życie. Gdy już ktoś gra w piłkę, robi to z wielkim zaangażowaniem, gdyż widzi, że jak nie to, to już niestety nic… Monopol na cały kraj, ogromna selekcja sprawia, że do klubu już na samym początku trafiają największe perełki z całego kraju. To wszystko poparte mądrym systemem szkolenia, opierającym się w dużym stopniu na budowaniu indywidualności, sprawia, że tak wielu świetnych piłkarzy rok rocznie wydaje ten potężny klub z Serbskiej stolicy.

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
Follow by Email
Facebook
Facebook
YouTube
YouTube